Home

De Nicaragua Karavaan is een initiatief van Stichting Nicaragua Komitee Haarlem en Stichting Helmond-San Marcos voor mensenrechten, vrede en rechtvaardigheid in Nicaragua. Tegen de afbreuk van de rechtsstaat, de natuur en sociale gelijkheid. Voor nieuwe partnerschappen en sterke instellingen.

Wij werken samen met SOSNicaragua-HolandaLleca Teatro, verschillende stedenbanden en solidaire bewegingen in Nederland. Ook werken we samen met verschillende Nicaraguaanse organisaties en bewegingen in Nicaragua en in ballingschap. 

Wij hopen een platform en brug te vormen voor de verspreiding van kennis over de situatie in Nicaragua, vooral door Nicaraguanen zelf – om mensen in Nederland aan te zetten tot actie en solidariteit met Nicaragua, maar ook tot actie en reflectie op de Global Goals (ofwel duurzame ontwikkelingsdoelen, SDG’s):
– Sociale gelijkheid (SDG 10)
– Natuur & bescherming van leven (SDG 13 & 15)
– Vrede, rechtvaardigheid en mensenrechten (SDG 16)
– Partnerschappen voor de doelen (SDG 17)

De komende maanden realiseren wij in heel Nederland samen met lokale en Nicaraguaanse organisaties een serie acties, workshops, debatten en theatervoorstellingen. Wij hopen hiermee Nicaragua in de schijnwerpers te zetten en te houden!

Doe jij ook met ons mee?

Volg ons live en op Facebook, Instagram & Twitter!

Abonneren op de Nica Nieuwsbrief? Dat kan hier!

Podcasts & filmpjes zijn terug te vinden hier op de ‘Activiteiten + Agenda’ blog en op ons Soundcloud & YouTube kanalen.

Activiteiten Blog

Afsluitende voorstelling in Amsterdam groot succes!

De laatste voorstelling van protest theaterstuk Bacanal Chipote, op vrijdag 21 juni in het Plein Theater in Amsterdam, was een groot succes. Niet alleen zat de zaal bijna helemaal vol, maar ook heeft de live uitzending die de toneelgroep van het stuk op Facebook maakte meer dan 20.000 mensen bereikt (grotendeels in Nicaragua), waar gretig meegekeken werd …

Nicaragua4Daagse in Delft

Van 15 – 18 mei organiseert stedenband Delft-Esteli in samenwerking met de Nicaragua Karavaan en SOSNicaragua-Holanda op diverse locaties in Delft de Nicaragua4Daagse. “De directe aanleiding is de nog steeds slechte politieke situatie in Nicaragua. We besteden hieraan aandacht o.a. met het theater ‘Bacanal Chipote’ over angst voor gevangenschap en erger. Maar ook willen we …

Global Goals & Nicaragua

De Global Goals: Doelen voor Duurzame Ontwikkeling

De Global Goals vormen gezamenlijk een krachtig streven naar een gelijkere en eerlijkere wereld, met een duurzame visie op economische ontwikkeling. De Global Goals, ook wel bekend als Sustainable Development Goals (SDG’s), zijn wereldwijde doelen die landen in de VN overeengekomen zijn om wereldwijd duurzame ontwikkeling te bevorderen. Ze vervangen hiermee de bekende Milleniumdoelen, die in 2015 afliepen, en lopen tot 2030.

Het grootste verschil tussen de Global Goals en de Milleniumdoelen is dat deze doelen voor íedereen gelden: in de rijkere en armere landen, het Westen en Oosten, Noorden en Zuiden en alles daar tussenin. De doelen zijn dan ook opgesteld om de rijkere landen mede verantwoordelijkheid te doen nemen in actie tegen klimaatverandering en oneerlijke productieketens. Ook wordt er op hogere niveaus tegen ongelijkheid gestreden. Daarnaast blijven zaken als het uitbannen van honger en armoede van belang, maar ook vrede, kwaliteitsonderwijs, duurzame energie, steden en infrastructuur, en waardig werk.

Alle Global Goals op een rijtje. Bron: UNDP.

Nicaragua & de Global Goals

De Nicaragua Karavaan focust haar aandacht op de Global Goals die in Nicaragua het meeste in gedrang zijn en een grote rol spelen in de sociale- en protestbewegingen die in april 2018 opstonden (zie hieronder de sectie “wat is er gebeurd?”). Deze bewegingen zijn na de protesten verenigd in de Articulación de Movimientos Sociales y Organizaciones de la Sociedad Civil (Platform van Sociale Bewegingen en Civil Society Organisaties, kortweg de Articulación).

Doel 16: Vrede, rechtvaardigheid en sterke instellingen.

We gaan er vanuit dat er in het kader van de heersende onderdrukking en politisering van het maatschappelijke en bureaucratische landschap (het ontstaan van de partij-staat) in eerste instantie gewerkt moet worden aan (aandacht voor) doel 16: Vrede, rechtvaardigheid en sterke instellingen. Hiervoor werken we samen met verschillende solidariteitsbewegingen, onderzoekers en journalisten, Nicaraguaanse sociale bewegingen en organisaties (zoals het Comité voor de Vrijlating van Politieke Gevangenen en Lleca Teatro), en Nederlandse studentengroepen en organisaties (zoals de stedenbanden). Hiermee bouwen we ook actief aan doel 17: Partnerschappen voor de Global Goals.

Een protestmars in Managua (2018).
“Politie, je hebt je volk verraden” staat op het protestbord dat deze demonstrant omhoog houdt (2018).

Daarnaast leggen we de nadruk op:

Doelen 5 & 10: Terugdringen van de sociale- en genderongelijkheid.

Al jaren vechten de feministische- en vrouwenbewegingen in Nicaragua voor gelijkheid. De focus ligt hierbij vooral op huiselijk geweld, maar ook op het terugdraaien van de controversiële anti-abortuswetgeving die de regering Ortega in 2007 invoerde, waarbij zelfs abortus in het geval van verkrachting en levensgevaar van de moeder niet mag.

Aan de andere kant hebben de (voormalig) Sandinistische sociale bewegingen de afgelopen jaren te maken gehad met coöptatie en hebben onafhankelijke bewegingen enorme tegenwerking ervaren vanuit de partij-staat om te kunnen mobiliseren. Tijdens de protesten kristaliseerde het potentieel voor nieuwe sociale bewegingen enorm snel: overal stonden studentenbewegingen, bewegingen van autoconvocados (zelf-opgeroepen demonstranten) en bewegingen voor gerechtigheid en democratie op – vaak vanuit bestaande bewegegingen (zoals de feministische- en boerenbewegingen) of in reactie tegen sterk gepolitiseerde bewegingen (zoals de studentenbewegingen).

Protest van de vrouwenbeweging in Managua (2016).
Ook tijdens de protesten tegen de regering deden de vrouwen net zo hard als de mannen mee. Zeker 60 politieke gevangenen zijn vrouwen (2018).

Doelen 13, 14 & 15: Klimaatactie en bescherming van het leven onder water en op land.

Eén van de belangrijkste groepen sociale bewegingen in Nicaragua zijn die voor de natuur en autonomie vechten. Hieronder bevinden zich de boeren Beweging voor de Sovereiniteit van het Land, Meer en Vulkanen (ook bekend als de Anti-Kanaal beweging), de Boerenbeweging (Movimiento Campesino), verschillende autonome inheemse en afro-Nicaraguaanse bewegingen, en studentenbewegingen die naast hun inzet voor onafhankelijk onderwijs zich veelal ook inzetten voor sociale gelijkheid en de natuur.

Protest in San Miguelito tegen de aanleg van het Kanaal, met op de voorgrond boerenleidster Francisca Ramírez, bekend als Doña Chica (2017).
Een indruk van het Cocibolca meer, met vulkaan op de achtergrond. Het Cocibolca meer is het grootste zoetwatermeer in Centraal Amerika. De plannen voor het Interoceanische Kanaal lopen er dwars doorheen.

Onder het kopje “Partners” kunt u meer vinden over de organisaties en sociale bewegingen waarmee wij in Nicaragua en Nederland samenwerken om deze Global Goals onder de aandacht te brengen en te helpen bereiken.

2018-19 Protesten & Onderdrukking: Wat is er in Nicaragua gebeurd?

Het belang van bovengenoemde Global Goals kan heel goed worden geïllustreerd aan de hand van de situatie in Nicaragua, zoals die zich het afgelopen jaar ontwikkelde. Ter achtergrond hiervan dient de volgende informatie.

Nadat dictator Somoza in 1979 door een brede volksbeweging onder leiding van het Sandinistisch Bevrijdingsfront (FSLN) verdreven werd, is er 40 jaar later opnieuw sprake van een dictatuur en protest vanuit de bevolking. Nu is het echter de voormalige revolutionaire commandant Ortega en zijn partij, het FSLN, die de bevolking onderdrukken. De oorspronkelijke waarden zoals respect voor mensenrechten, onderwijs en gezondheidszorg voor allen, gelijkheid voor vrouwen en mannen zijn ondergeschikt gemaakt aan de belangen van het presidentiële echtpaar en het FSLN, die over de afgelopen 12 jaar een partij-staat ontwikkeld hebben.

Begin april 2018 woedde er een enorme brand in het beschermde natuurgebied Indio Maíz aan de Atlantische kust van Nicaragua. Dit gebied ligt op de route waar de regering Ortega een langlopende concessie verleende aan Chinese investeerders door de aanleg van een interoceanisch kanaal. Net als het Panama kanaal, is dit kanaal gepland om van de Atlantische Oceaan dwars door natuurgebieden tot aan de Stille Oceaan te lopen. Behalve lokale kleine boeren en gemeenschappen die gedwongen worden te verhuizen, is ook de internationale milieubeweging tegen de aanleg van het kanaal vanwege de aantasting van de belangrijke ecosystemen en behoud van de biodiversiteit. Met de mogelijke aanleg van dit kanaal worden namelijk de belangrijkste ecosystemen van het regenwoud en het grote zoetwatermeer Cocibolca bedreigd (SDG’s 13, 14 & 15). Sinds 2013, toen het kanaalproject bekend werd, wordt er al door de Nicaraguaanse Boerenbeweging voor Land, Meer en Soevereiniteit tegen de aanleg van het kanaal geprotesteerd. Aanvoerders van deze beweging en de Boerenbeweging zijn na de protesten gevangen gezet (SDG 16).

Boerenleider Medardo Mairena, die deelnam aan de dialoogtafel met Ortega, werd als één van de eersten gearresteerd en versneld veroordeeld (2018).

De maatschappelijke onrust onder studenten en burgers nam vanaf 18 april 2018 een drastische wending toen sociale- en pensioenshervormingen per decreet werden afgekondigd en protesten hiertegen resoluut werden onderdrukt (SDG 16). Dit gebeurde zo’n jaar nadat de zittende president zich voor een derde achtereenvolgende keer liet herkiezen, dit keer met zijn vrouw als vicepresident. De huidige president zit hiermee al 12 jaar en heeft in toenemende mate de macht naar zich toegetrokken. De hervormingen op de sociale zekerheid  leidde tot protesten vanuit groepen gepensioneerden. Nadat deze hardhandig werden neergeslagen, voegden met name studenten zich bij het protest. Toen bij het onderdrukken van de studentenprotesten doden vielen, stonden tienduizenden burgers in het hele land op. Hierbij ging het al snel om meer dan de hervormingen. De top van het FSLN werd beschuldigd de dood van demonstranten, fraude en corruptie. De FSLN-regering zou de financiële crisis in het sociale zekerheidsstelsel afwentelen op de zwakkeren in de samenleving (SDG 10).

Na de eerste doden werden universiteiten door studenten bezet, de straten door burgers ingenomen en in het hele land massaal gedemonstreerd. De regering zette oproerpolitie in die met scherp schoten. Ter bescherming tegen het geweld werden wijken en wegen in het hele land met barricades afgesloten door met name protesterende jongeren. Ook werkgevers en de bredere bevolking sloten zich aan tegen het overheidsgeweld en eisten vrede, eerlijke verkiezingen en gerechtigheid. In een laatste gewelddadige poging het protest te breken, zette de regering paramilitaire groepen in. Bij het “opruimen” van de barricades vielen honderden doden. De onafhankelijke mensenrechtenschendingen onderzoekscommissie GIEI schreef in haar 233-pagina tellende rapport dat er door de regering en politie grove mensenrechtenschendingen, martelingen en misdaden tegen de menselijkheid gepleegd zijn (hier vind je dat rapport terug). Zeker 325 mensen kwamen hierbij om, 4.000 raakten er gewond en er zaten begin maart 2019 meer dan 800 mensen vast als politieke gevangene (waaronder vooral studentenleiders en jonge demonstranten, zie ook www.NicaraguaLibreSinPresxsPoliticxs.wordpress.com). Van de (oproer)politie en paramilitairen zit echter niemand vast.

Fotocollage van de (studenten)protesten en onderdrukking hiervan in Masaya, Managua en León (2018).
Paramilitaire groepen in León (2018).
Een vermoorde demonstrant wordt over de barricades getild in Masaya-Monimbó (2018).

De bemiddeling van bisschoppen en de internationale gemeenschap medio 2018 leidde helaas niet tot een oplossing. Ook de nationale dialoog die in maart 2019 van start ging is wegens herhaalde schendingen van gemaakte afspraken door de regering Ortega opgeschort. De regering heeft de ‘zachtere’ ondrukking echter inmiddels verder opgevoerd. Onafhankelijke media en kritische ngo’s werden eind 2018 ingenomen door de politie. Protestleiders en deelnemers werden opgepakt en in versnelde processen veroordeeld, terwijl internationale mensenrechtencommissies het land uitgezet werden. Protesteren zelf is verboden en in vele steden is er dagelijks een politiemacht op de been om ervoor te zorgen dat niemand de poging waagt een spandoek de lucht in te steken. Het land is hiermee veranderd in een politiestaat (SDG 16). Meer dan 80.000 Nicaraguanen zijn sinds het begin van de protesten het land uitgevlucht, o.a. naar buurland Costa Rica. De rapporten van de internationale mensenrechtencommissies die onderzoek konden doen wijzen erop dat het geweld van de kant van de regering kwam en duidelijk voorkomen had kunnen worden. Deze rapporten leidden o.a. in de Veiligheidsraad van de VN en de Organisatie van Amerikaanse Staten tot veroordelingen van het handelen van de regering Ortega en het FSLN. Helaas heeft geen van dit allen de regering nog bewogen om in te binden.

Wij, de solidariteitsbewegingen verenigd in de Nicaragua Karavaan, hebben vanaf het begin van de onderdrukking de sociale- en protestbewegingen gevolgd en ondersteund, vooral middels het verspreiden van informatie over de situatie in Nicaragua, het uitnodigen van activisten en het organiseren van activiteiten en demonstraties in Nederland. Hiermee zijn nieuwe partnerschappen ontstaan om samen voor mensenrechten, gelijkheid en gerechtigheid te staan – en samen staan we sterk (SDG 17). Doet u ook mee?

Politieke gevangenen, studentenleiders, steken hun vuist in de lucht tijdens hun voorleiding (2018).
Solidariteitsdemonstratie bij het Vredespaleis in Den Haag (2018).

Partners

/ under construction /

Nica Nieuwsbrief