Activiteiten Blog


Taking the decision to migrate from the country that saw your birth is not easy. You leave everything behind, your house, family, friends, plans for the future and everything that you have been building through the years. 

I chose to leave Nicaragua 5 months ago, after spilling tears and without being able to say goodbye to the people I love. I traveled more than 8000kms to a totally different country together with my 2 sons and husband. 

When I arrived in the Netherlands I was very afraid of not knowing what was waiting for me and leaving behind the plans I was making for the future. Since I finished university I worked hard with my whole intention of giving a better life for my family. But here everything changed 180 degrees. Being in an asylum I could not work and your life is just in pause for 2 years, which is the time that whole procedure takes. 

As a refugee, el Dutch government places you in a centrum called AZC (Asylum Seeker Center). Here you find people from all nationalities, so being tolerant is the key of living with others. 

As a mother, my main interest is the safety of my sons, this is why I encourage them of making activities together in the center, teaching them how to move around in the country and this has made our bonds stronger. The first thing I did was take my kids out and walk through the city and teach them how to find places and move around. I want to give my kids back the feeling of safety they lost because of the situation in Nicaragua. 

In the AZC we are staying, we as refugees try to live life the most casual way as possible, going to the gym, using computers, attending classes, painting, hand activities. And thanks to the fact of having 24 hours of internet we have been able to communicate with the people back home. 

I get a small compensation with helping cleaning the center, and it also helps me clear and keep my mind busy for a while. I also go twice a week to a church nearby to learn dutch, still my kids help me with pronunciation and little by little we are starting to adapt and make the best out of the situation. 

The best I have learned from this whole experience is not staying in the room just lamenting what happened. No everyday is easy and sometimes I feel lost and without a path. These moments I just try to remember that I have the opportunity to move on and everyday I’m searching for things to use my mind, integrate and find new ways of reinventing myself. 


A Tribute to Social Protests in Chile and Nicaragua

Friday we inspired each other to make a change. A change to the situation happening in Nicaragua, Chile and Latin America as a whole. Speakers from around the world attended and some even joined online to share their thoughts and experiences.

We laughed, cried, got inspired and also enjoyed live music inspired by the crisis to end up in questions, debate and interesting conversations.

Thank you to everyone who came and participated to make it a special evening!

Voices of Nicaragua

April 18, 2018 changed my life forever. I had no idea that from that day until the 17 of July, my whole life would change. I wouldn’t be able see my family, friends, or my country again. I would be forced to drop out in my senior year of college, one semester away from graduation and move to a country that I knew nothing about, almost 10,000 km away from home, putting a “STOP” in my life for over a year and feeling locked in the biggest prison in the world, only being able to watch as other people kept up with their goals and making me think “Why can’t I have the same opportunies?”. All this happened because one man decided that if I didn’t have the same political views as him didn’t follow him, and instead, helped the innocent, that would make ME a terrorist.

But, in hindsight, I don’t regret anything, because I know that even being so far away, I have done the right thing: fighting for the freedom of my country and my own future. I’m from Nicaragua, a small country that only few know how to locate on a map. Since April 18, 2018, my country has been living under bloody and violent government repression that has killed, injured and imprisoned hundreds of innocent people. In all of this time, I have learned how evil the world can be; I have seen people die, starve, get poisoned, get shot and even get hit until they lose their consciousness. Every time we got between a crossfire, I became a doctor, a journalist, a politician, a soldier, a bodyguard, and even a psychologist. When this nightmare began, I was a normal 19 year-old girl -an architecture student who loved to go to parties and have dinners with friends, celebrate family traditions and discover new places in my country; I knew nothing about real violence. My biggest dream is being able to travel the world and learn about new cultures and ideas, so that one day, when I can come back to Nicaragua, I can start building a better place.

My only hope is that the people that I had to leave in Nicaragua are still alive and still waiting for me.

How students became one of the main forces of change

Students have become one of the main forces trying to bring a change to Nicaragua.

Waving the Nicaraguan flag, remembering and praising the name of the death students and citizens killed by the Ortega government in every public manifestation. And most important, they have been the ones in the front lines fighting against military trained forces with sticks, stones, home made tools and a courage that has impressed and motivated everyone to join their movement.

Universities became war zones for weeks, a place the should be of peace, learning and development. Infiltration, killing and espionage became the daily life of young people at the peak of the conflict in April 2018.

Reduce inequality within and among countries

Sadet Karabulut from the Socialist Party (SP) considers SDG 10 to be the most relevant for Latin America.

“Income inequality is on the rise—the richest 10 percent have up to 40 percent of global income whereas the poorest 10 percent earn only between 2 to 7 percent. If we take into account population growth inequality in developing countries, inequality has increased by 11 percent.” –

Many countries in Latin America experience high levels of corruption which many seem to consider one of the strongest forces pushing inequality levels.

Photo Gallery “2030 Nicaragua Now” in the International Institute of Social Studies, The Hague.

We want the people of Nicaragua to be heard, and not disappear from the global picture.

Nicaragua is in danger of not achieving the SDG’s, and we are dedicated to help keep their voices heard and achieve the goals.

Keep the doors open for Latin America

Bouwstenen voor een nieuw Latijns-Amerika beleid

On Monday 14th October we co-organized a gathering with experts and politicians to talk about the relationship between The Netherlands and Latin America.

Den Haag, Nieuwspoort. Viceversa foto en copyright Leonard Fäustle
Den Haag, Nieuwspoort. Viceversa foto en copyright Leonard Fäustle
Den Haag, Nieuwspoort. Viceversa foto en copyright Leonard Fäustle
Den Haag, Nieuwspoort. Viceversa foto en copyright Leonard Fäustle
Den Haag, Nieuwspoort. Viceversa foto en copyright Leonard Fäustle

10 oktober: ‘2030 Nicaragua NOW’ Workshop in Den Haag

Op donderdag 10 oktober 2019 van 18.00-20.00 vindt de ‘2030Nicaragua NOW’ workshop plaats in het International Institute for Social Studies (ISS) in Den Haag.

Meld je nu aan voor de workshop!

Een einde aan extreme armoede, ongelijkheid, onrecht en klimaatverandering, dat is de kern van de Duurzame Ontwikkelingsdoelen (SDG’s). De 193 lidstaten van de Verenigde Naties hebben met elkaar afgesproken dat ze tussen 2015 en 2030 er alles aan zullen doen om 17 doelen te behalen. 

De doelen bieden een leidraad voor het vormen van nationaal beleid. Ook helpen ze in het inzichtelijk maken waarin landen nog te kort schieten of het behalen van de doelen zelfs in de weg zitten. 

Eén zo’n land dat het behalen van de doelen in gevaar brengt is Nicaragua. Na jarenlang extreme armoede onder een wrede dictator leek het land op te klimmen. Kinderen hadden vooruitzicht op een betere toekomst dan hun ouders ooit hadden durven dromen; de gezondheidszorg en het educatie systeem verbeterden, gezond voedsel werd voor meer mensen toegankelijk en toeristen ontdekten de pracht van het land. Tot 10 jaar geleden de president wel hele nare machtstrekjes begon te vertonen. Langzaam eigende hij zichzelf steeds meer macht toe. In 2018 liep de emmer over. Toen hij weigerde een grote bosbrand te blussen in ‘Indio Maíz’, de tweede longen van Latijns-Amerika én een bezuiniging op de pensioenen afkondigde, trokken mensen massaal de straat op. In korte tijd tuimelde het land in een diepe politieke en sociale crisis. Het behalen van de duurzame ontwikkelingsdoelen lijkt steeds onrealistischer te worden. 

De workshop ‘2030 Nicaragua NOW’ gebruikt de doelen om een licht te schijnen op de situatie in Nicaragua en laat zien hoe politiek wanbeleid leidt tot destructie van vrede en veiligheid, natuur, leidt tot armoede. Er is nu een nieuwe kritisch denkende laag in de maatschappij die vrijheid, democratie en gerechtigheid wilt en bestaat uit een diverse groep van o.a. studenten, boeren, feministen. Tijdens de workshop zul je meer te weten komen over deze sociale bewegingen en hun strijd voor een nieuw en vrij Nicaragua, ondanks de steeds hevigere onderdrukking.

Deze workshop is een onderdeel van de Nicaragua Karavaan, een project van de ‘Steungroep voor Nicaragua’. Deze stichting die vorig jaar in het leven is geroepen om de mensen in Nicaragua een hart onder de riem te steken. Dat doen zij door lobby bij de Nederlandse overheid en de Europese Unie, ondersteuning van journalisten in Nicaragua en draagvlak versterking in Nederland door het publiceren van nieuwsbrieven en media artikelen en het organiseren van demonstraties. De Nicaragua Karavaan verenigd solidariteitsbewegingen in Nederland en informeert en vraagt aandacht voor en over de zorgwekkende situatie in Nicaragua. Aan de hand van workshops, een rondreizende fototentoonstelling en een social media campagne willen we zoveel mogelijk mensen in het land informeren over de ontwikkelingen in Nicaragua en hoe deze in relatie staan tot de duurzame ontwikkelingsdoelen. De doelen bieden een aanknopingspunt voor nieuwe vormen van samenwerking en solidariteit tussen Nederland en Nicaragua. Laten we ons NU inzetten om het behalen van de doelen vóór 2030 ook in Nicaragua weer realistisch te maken!

Concert Jandir Rodriguez

Jandir Rodriguez’ liedjes staan bekend als dé protestmuziek van de huidige crisis in Nicaragua. In augustus trad hij op in een volle Cinetol zaal in Amsterdam en een volle theaterzaal in Wageningen. Er waren ook veel Nicaraguaanse vluchtelingen in het publiek die nu in verschillende AZC’s verspreid zijn in Nederland. Jandir is 25 jaar en zelf ook vluchteling. Toen de protesten uitbraken studeerde hij medicijnen in Managua, de hoofdstad. Ook hij ging de straat op om vredig te protesteren voor een beter Nicaragua. Helaas heeft hij daarom het land moeten ontvluchten. Tijdens zijn tour door Europa bezocht hij ook Nederland. Hij schrijft zijn liedjes zelf. Deze gaan voornamelijk over de strijd van hem en zijn mede-studenten voor een beter en vrij Nicaragua.