Protest Theater

Bacanal Chipote – Dansen op de Doden

Synopsis

Bacanal Chipote, dansen op de doden, is een voorstelling gemaakt door Nicaraguaanse theatergroep Lleca Teatro. Vorig jaar deden zij mee aan massale protesten tegen de regering, die op bijzonder gewelddadige wijze onderdrukt werden. Terwijl de mensen barricades en wegversperringen opwierpen, universiteiten bezetten en massaal de straat op gingen, rukte de regering met de politiemacht uit, bewapende zij paramilitaire groepen en schoot zij met scherp op de betogers. Temidden van meer dan 300 doden, duizenden gewonden en meer dan 800 politieke gevangenen, vragen de acteurs zich af: is dit wat macht doet? En, kunnen wij hiervan nog herstellen?

De theatergroep gaat op zoek naar antwoorden in hun lichamen. Gewonde lichamen die nog nageven van het geweld; die deze ‘macht’ aan den lijve ervaren hebben. In Bacanal Chipote, dansen op de doden, gaan zij op zoek naar de grens tussen menselijkheid en ontmenselijking, naar de tirannie en de decadentie van de macht. Door middel van beeld en beweging onderzoeken zij hun wonden en littekens, maar ook die van hun land: een land van opstand en verzet, van oorlog en onderdrukking verkleed als ‘vrede’.

Genre: fysiek theater (geen tekst). Speelduur: 1 uur 15 minuten.

Concept, regie: Mick Sarria. Acteurs: Mick Sarria, Gustavo de la Rocha, Julio Amaya, Solange Saballos en Danilo Castañeda.

Speeldata

  • Zaterdag 4 mei, 20.30 @ Freedom Book Fair (Migratie Museum), Den Haag – kaartjes en reserveringen hier.
  • Zondag 12 mei, 13.30 @ De Poorten, Tilburg – entree gratis.
  • Donderdag 16 mei, 20.30 @ Rietveld Theater, Delft – kaartjes en reserveringen hier.
  • Woensdag 22 mei, 20.00 @ Kargadoor, Utrecht – kaartjes en reserveringen via NicaKaravaanUtrecht@gmail.com.
  • Vrijdag 21 juni, 20.30 @ Plein Theater, Amsterdam – kaartjes en reserveringen hier.

Na afloop van elke voorstelling is er een nagesprek met de groep over hun ervaringen en hun kijk op de toekomst van Nicaragua (in het kader van SDG 16: Vrede, gerechtigheid en sterke instellingen).

Over de groep & de acteurs

Lleca Teatro

Lleca Teatro (2006) is een onafhankelijke Nicaraguaanse toneelgroep. Zij maken theater op onconventionele plekken met onconventionele groepen, met een methodologie en esthetiek gericht op het lichaam en haar emoties.

Vanaf haar oprichting maakt Lleca Teatro vooral toneel op plaatsen van verzet, waar de effecten van machtsongelijkheid tastbaar worden. Zo hebben ze tussen 2009 en 2017 theater gemaakt met gevangenen en ex-gevangenen. Sinds de protesten in 2018 maken ze theater zowel mèt en áls demonstranten (autoconvocados), vanaf de barricades, de bezette universiteiten en uiteindelijk vanuit hun ballingschap. Bacanal Chipote is hiervan een direct resultaat.

Voor de leden van Lleca Teatro is theater maken op dit moment zoiets als een reddingsvest en een primair vehikel om het machtsmisbruik en de situatie van politiek gevangenschap in Nicaragua aan de kaak te stellen. Ook is het hun manier om stem en kleur te geven aan de roep voor gerechtigheid, vrede en (sociale en artistieke) vrijheid.

Meer over Lleca? Kijk op www.lleca.org

Mick Sarria is een autonome theatermaker, acteur, regisseur en oprichter van Lleca Teatro.

Mick Sarria (León, 1981) is een autonome theatermaker. Hij is acteur, regisseur en oprichter van Lleca Teatro (2006). In april 2018, toen de eerst twee studenten door de politie werden doodgeschoten, stond Sarria gelijk op tegen de regering en sprak zijn standpunten ook op social media uit. Een paar dagen voor de protesten stond hij nog met Lleca Teatro en het toneelstuk Cain and the Dogs op het Centraal Amerikaans theaterfestival in het Nationale Theater in Managua. Terwijl het festival voortduurde, voegde Sarria zich bij de protesten in zijn stad, León. In december 2018, toen de acteurs het land aan het ontvluchten waren wegens de vervolging, werd één van hen – Alexander Cruz – gearresteerd en vervolgens tot 30 mei 2019 als politieke gevangene vastgehouden.

In zijn vijfentwintig jaar op het toneel heeft Sarria meer dan zeven toneelstukken geschreven en geregisseerd, waaronder Muerte arriba: the Sleepless stories, El Viaje (gebaseerd op Dante’s Inferno) en Cain and the Dogs. Voordat hij het land moest verlaten wegens zijn deelname aan de protesten, gaf hij les en maakte hij theater, ook acht jaar lang met gevangenen en ex-gevangenen.

Gustavo de la Rocha is visual artist.

Gustavo de la Rocha (León, 1984) is een student en visual artist. Rocha werkt sinds 2015 met Lleca Teatro en was eerder op tour met Cain and the dogs. Hij was ook deel van de groep die dit stuk op het Centraal Amerikaans theaterfestival in april 2018 opvoerde.

Ontzet door de manier waarop zijn docenten en studenten’leiders’ de dodelijke onderdrukking van demonstranten goedpraatten, voegde hij zich bij de protesten en sprak ook hij zich uit tegen de regering.

Voordat hij het land moest verlaten, studeerde Rocha bedrijfswetenschappen aan de Nationaal Autonome Universiteit van Nicaragua (UNAN-León), maakte hij theater met Lleca Teatro, tekende hij en schreef hij korte verhalen – wat hij nog steeds doet. Hij moest zijn studie onderbreken wegens de protesten en heeft de universiteit uiteindelijk moeten verlaten.

Julio Amaya is muziek promotor en radiomaker

Julio Amaya (León, 1978) is muziek promotor en radiomaker. Hij was ook deel van de groep die Cain and the Dogs op het Centraal Amerikaans theaterfestival opvoerde. Hij voegde zich evenals Sarria vanaf het eerste moment bij de protesten. Tijdens de brute onderdrukking van de protesten is zijn neef, een medicijnenstudent aan de UNAN-León, neergeschoten.

Voordat Amaya het land moest verlaten, promootte hij al tien jaar lang rock groepen in León en speelde hij in Lleca Teatro. Hij hielp Lleca ook bij de promotie van hun toneel en gemeenschapswerk op de radio van deze universiteitsstad.

Danilo Castañeda is fotojournalist en ontwerper

Danilo Castañeda (Managua, 1986) is fotojournalist, ontwerper en student. Hij voegde zich bij de protesten in Managua nadat de politie begon studenten, die de politechnische universiteit (UPOLI) bezetten, te beschieten. Hij bracht de studenten eten en hulpmiddelen uit solidariteit en legde hun verzet vast op foto.

Voordat hij het land moest verlaten, studeerde Daniel grafisch ontwerp aan de UPOLI in Managua en werkte hij als fotograaf bij de culturele blog Palmereando. Hij is al sinds 2013 met fotografie bezig en heeft met verschillende social en artistieke projecten samengewerkt. Dit is zijn eerste keer op de bühne.

Solange Saballos is schrijver, dichter en journaliste.

Solange Saballos (Managua, 1992) is schrijver, dichter en studente. Ze voegde zich bij de protesten in Managua in april 2018 nadat ze op social media de live video van de moord op journalist Ángel Gahona zag. Ze probeerde tijdens de protesten nieuws over de verzets-bewegingen en bezettingen naar buiten te brengen vanuit de bezette universiteiten. Ze had haar pedagogische aantekening al gehaald, maar werd van de Nationaal Autonome Universiteit van Nicaragua (UNAN-Managua) getrapt wegens deelname aan de protesten en het oproepen tot een algehele studentenstaking. Toen de politie begon met het arresteren van andere studenten die van de universiteit waren getrapt besloot ze te vluchten.

Voordat ze het land moest verlaten, studeerde Solange Spaanse Taal & Literatuur aan de UNAN-Managua en journalistiek aan de Universiteit van Managua (UdeM). Met schrijven begon ze al als kind en ze heeft meerdere culturele projecten opgezet en uitgevoerd. Ze is de oprichter van de culturele blog Palmereando en doet de redactie van de Centraal Amerikaanse sectie van het tijdschrift Liberoamérica. Haar gedichten verschenen ook onlangs in een antologie van hedendaagse Centraal Amerikaanse verzetsdichters.

Materiaal